|
Het
Wiebe Hayes lied.
(melodie:
Farce Majeur)
Aenhoort
dit droevich liedt,
Watmen u sal ghewaghen:
Groot jammer is gheschiet
Tis wel om te beklaghen,
Wie heeft met onvert’saghen
Van sulcken strijdt ghehoort?
Wie las oyt van sijn daghen
Van sulcken grooten moort.
Refrein:
O,
Wiebe, O, Wiebe, O, Wiebe,
Wat was jij een dappere vent.
Iedereen voelde zich al verloren,
Maar jij hebt het anders bestemd.
Ghelijk met onghena
Seer schricklijck is bedreven,
Op het schip Batavia
So u hier wort beschreven,
Veel matroosen zijn om’t leven
Vermoort, en omghebracht,
Vrouwen kinderkens beneven
Och hoort eens nae dees klacht.
Refrein.
Door
groote jalousy
Is deesen moort gheresen,
En met verradery
Sochten daer veel mitsdesen
Het schip meester te wesen,
Maer door Gods stercke handt
Is Batavia met vresen
Den vierden juny ghestrant.
Refrein.
Als
sy waren ghestrant
En jammerlijck ghebleven,
Elck een pooghde nae landt
Om te berghen haer leven,
Achtenveertich zielen even
Hebben haer door Godes ghena
Met sloep en boot begheven
Nae de Ree Batavia
Refrein.
Noch twee hondert bekant
En
dat op een eylandt
Als
vrienden altesamen,
En
swoeren daer by namen
Malcanderen
by te staen,
En
middelen te ramen
Om
te komen daer van daen.
Refrein.
Wy
maeckten daer seer bly
Een
schuytje t’saem midtsdesen
Maer
door verradery
Is
daer weer haet gheresen
Door
ons Coopman mispresen
Die
heefter veel toeghekocht,
Tot
desen moort met vresen
Hoort
hoe het is volbrocht.
Refrein.
Alst
schuytje was ghemaeckt
Den
koopman met der ylen,
Heeft
bloedtdortich ghehaeckt
Met
sijn ghekochte fielen
Liet
boven vijftich zielen
Aen
’t Robben Eylant verstoort
Die
heeftmen gaen vernielen
En
seer tyrannich vermoort.
Refrein.
Doch
vijf matrosen goedt
Hebben
de vlucht ghenomen,
En
zijn met alder spoet
Op
’t hoogh Eylandt ghekomen,
Daer
vonden sy met schromen
Noch
veertich maets beducht,
Dat
waren vande vromen
Die
mee waren ghevlucht.
Refrein.
Sy
klaeghden daer malkaer
Hoe
sy waren bedroghen,
En
vielen oock te gaer
Op
hare knien gheboghen,
Tot
den hemel haer ooghen
Baden
ghelijckerhandt
Dat
God door syn vermoghen
Haer
wilden doen bystant.
Refrein.
Dees
moordenaers Godloos
Omhaer
moetwil te wreken,
Kleen
kinderkens seer broos
Hebben
sy oock doorsteken,
Swangbaer
vrouwen t’is gebleken
De
borsten afghesneen,
Tis
qualijck om te spreken,
Wat
grouwel sy al deen.
Refrein.
Sy
waren noch veertich man
Die
quamen ons bestrijden
En
vielen seer dapper an
Maer
wy om te bevrijden,
Weerden
ons sonder mijden
Soo
op’t hooghe Eylant,
De
moorders tot gheen tijden
Kosten
komen aen strandt.
Refrein.
Terwijl
wy dus beswaert
Te
samen vochten bloedich,
Pieter
Lambersz vermaert
Toonde
sijn vroomheyt goedich,
Quam
overvaren spoedich
Al
met de schuyt verblijt,
En
die hulp ons wel moedich
Dat
was voor haer een spijt.
Refrein.
Hoe
wel de derdemael
Sy
ons bestrijden quamen,
En
swoeren sonder fael
Te
vermoorden al te samen
Wy
hebben t’haer blamen
Vijf
moorders selfs verrast,
Den
Coopman oock by namen
En
bonden hem seer vast.
Refrein.
Den
lesten aenval snoot
Die
sy op ons bedreven,
Bleeffer
van ons een doodt,
Drie
ghequetsten daer beneven,
Doe
saghen wy komen streven
De
zeylen triumphant,
Van
den Commandeur verheven
Die
quam om ’t hooghe landt.
Refrein.
De
moorders zijn seer swaer
Gheboyt
ende ghevanghen,
Den
Coopman is daer naer
Met
noch ses opghehangen,
De
reste met verstranghen
Sitten
swaerlijck ghevaen
Hoe
’t daer me is verganghen
Salmen
haest verstaen.
Refrein.
Oorlof
ghy vroome lien
Dit
liedt doet u verklaren,
Van
’t gheen men sach gheschien
In
Oost-Indien met beswaren,
Die
met Batavia sijn ghevaren
Hoe
’t met haer is vergaen,
Men
sach noyt vreemder maren
Inde
cronijcken staen.
Refrein.
Uit:
Droevighe tijdinghe van de alderg(r)ouwelijckste moorderij op ’t schip
Batavia, Rotterdam, Cornelis Fransz, 1630.
Een
droevich jammerlijck liedeken, van de deerelijcke moordery, die bedreven
is in Oost-Indien.
© Refrein JBM
Terug
naar de homepage |
